---

indianie.org - wioska indiańska Jurowce, Białystok

---
header_wioska

A+ R A-

Szałas potu

Email Drukuj

 PRZEBIEG SZAŁASU POTU

szalasGeneralnie każdy szałas potu rozpoczynał się paleniem rośliny o nazwie "bear root" i zapaleniem świętej fajki, po czym następowały opowieści, z których najważniejsze były legendy. Ta ceremonia sama w sobie sprzyja optymistycznemu myśleniu i dobrej postawie, relaksacji, wiedzy i obserwacji dobrodziejstw natury. Na początek osoba organizująca święty szałas potu jest odpowiedzialna za przygotowanie drzewa na ognisko. Sam szałas jest tradycyjnie zbudowany z 12 - 17 wygiętych gałęzi wierzby, jesionu lub brzozy i całkowicie pokryty płótnem żaglowym różnego rodzaju. Oryginalny szałas potu był pokryty skórami bizona lub jelenia, które były zszyte razem w podobny sposób, w jaki zszywano pokrycie tipi. Wewnątrz, na ziemi kładziono skóry i koce dla gości organizatorów szałasu. W czasie ceremonii budowniczy i opiekun ognia wkładali do dołu na środku szałasu rozgrzane do czerwoności kamienie. Każdy rozgrzany kamień jest rytualnie błogosławiony.


Odsłona pierwsza  

Kiedy rozpoczyna się ceremonia klapa szałasu potu zostaje zamykana i otwierana na krótkie okresy pomiędzy odsłonami. Przy rozpoczęciu organizator lub przywódca duchowy kropi wodę na rozgrzane do czerwoności kamienie, używając niedźwiedziego ziela (bear root), jak to robią Wrony, chociaż szałwia lub wierzba jest używana przez inne plamiona. Pierwsza woda jest symgolem początku jesieni lub wiosennego deszczu, w zależności, która z tych pór roku nadchodzi zgodnie z naturalnym cyklem natury. W tym czasie wyraża się wdzięczność poprzez chwalenie doskonałości ziemi, jej plonów, które człowiek potrzebuje do życia, bez której to natury życie nie byłoby możliwe Święta woda jest kropiona aby odzwierciedlić cztery pory roku, które łączą się ze sobą: Wiosnę, Lato Jesień i Zimę. Wszyscy uczestnicy ceremonii wypowiadają życzenia do każdej pory roku, wyrażając wdzięczność Dla Pierwszego Stworzyciela i Ziemi - naszej matki. Także cztery wiatry bierze się pod uwagę: Wschód - gdzie słońce wstaje, wieczne słońce Południa, Zachód - gdzie słońce się chowa i wieczną zimę - Północ. W tym czasie wyraża się także życzenia za uczestników szałasu; za dobre zdrowie dla członków rodziny, miłość pomiędzy nimi oraz życzenia długiego życia przez wiele pór roku. Jest to czas wyrażania dobrych pragnień dobrych rzeczy w życiu i wielu dobrych snów. Życzenie są nie tylko wyrażane dla najbliższych osób. Obejmują cały świat, a także osobiste prośby i potrzeby - o oczyszczenie i siłę. Wszystkie te czynności wykonuje prowadzący lub wyznaczona osoba. Drzwi unoszą się pierwszy raz i znów zostają zamknięte.


Odsłona druga  

Woda ogarnia wszystko dookoła, odświeżając uczestników. Ten proces utrzymuje się poprzez symboliczne kropienie na gorące kamienie. Druga odsłona wymaga opowiedzenia legendy o Siedmiu Bizonach, o tym jak przybyły aby pomagać sobie wspólnie - początek świętego szałasu pary. W tym czasie, w odpowiednim momencie pojawiają się inne legendy i opowieści. Ich ilość i wybór określają prośby poszczególnych osób. Wówczas konkretna osoba wyraża dobre życzenia lub ofiaruje coś Wielkiemu Duchowi. W tej odsłonie wyrażane są też modlitwy wdzięczności dla natury i jej Stworzyciela poprzez siedem źródeł: powietrza, wody, ognia, ziemi, żyjących roślin, ptaków i wszelkich żyjących stworzeń - harmonii życia i natury. Drzwi unoszą się po raz drygi i znów zostają zamknięte.


Odsłona trzecia  

Kiedy drzwi zamykają się ponownie rozważa się 10 księżycowych miesięcy: od urodzenia do poczęcia. Opowiada się legendę o tym jak Słonce- Stary Człowiek i Księżyc- Stara Kobieta zdobyli swoje nazwy. Ta legenda opowiada o Zaćmieniu, kiedy to Księżyc zachodzi za Słońce, wówczas Słońce wygląda jak Stary Człowiek, a Księżyc jak Stara Kobieta. Podczas tej odsłony prosi się Wielkiego Ducha o błogosławieństwo, dobre zdrowie i wszystkie potrzeby do życia. Myśli skupiają się na pozytywnych refleksjach o życiu człowieka i jego relacjach z czterema elementami: powietrzem wodą, ziemią i ogniem - całą naturą. Drzwi unoszą się trzeci raz i znów zostają zamknięte.


Odsłona czwarta  

Tą część nazywa się „milion życzeń" - czas próśb do Wielkiego Ducha o dobre rzeczy w życiu; aby było ich tak wiele jak gwiazd na niebie. Dobre myśli, podniosła atmosfera, pragnienia ludzi - wszystko to następuje w tym czasie. Jest to czas ponownego spojrzenia na siebie w otoczeni natury. Woda jest znów cztery razy wylewana na rozgrzane kamienie. Jest to sposób aby uzyskać natchnienie, uświadomić sobie głębokość życia i docenić pracę natury. Jest to czas uwalniania się od złych myśli - czas medytacji i wyrażania przez słowa, również przez sowa pieśni życzeń dla siebie i innych, czas wizji o nadziei, dobroci, przyjaźni i miłości. Drzwi unoszą się czwarty i ostatni.

Po tych wzlotach uczestnicy od lewej do prawej wychodzą odświeżyć się w rzece (styl Wron). Zimna woda nie tylko oczyszcza ale także ożywia umysł. Po tym nadchodzi czas uspołeczniania się. To jest sposobność aby wyrazić dobre myśli pomiędzy sobą, podążać napełnieni leczniczą siłą szałasu potu i odnowiona duszą, powtórzenie, że jest to doświadczenie, które wzbogaca spojrzenie na życie. Ta znacząca, duchowa ceremonia jest organizowana w czasie Tańca Słońca, a także podczas innych ważnych okazji.


Opracowanie Krzysztof Kolba.

Kontakt

Wioska indiańska
Jurowce k/Białegostoku

ok. 4km na trasie do Augustowa

tel. 85 65-22-816

kom. 606-10-12-38

email: info (at) indianie,org